Dyrektywa EPBD 2024 – obowiązkowa fotowoltaika na budynkach publicznych. Przewodnik dla gmin

27 stycznia 2026

Dyrektywa EPBD – co czeka polskie samorządy


Gminy w Polsce stoją przed bezprecedensowym wyzwaniem: do końca 2030 roku wszystkie budynki publiczne powyżej 250 m² muszą mieć instalacje słoneczne. Obowiązek wynika z dyrektywy EPBD 2024/1275, która rewolucjonizuje podejście do efektywności energetycznej budynków w całej Unii Europejskiej.


Dla samorządów oznacza to:


  • Konieczność pilnego zaplanowania inwestycji wartych miliony złotych
  • Dostęp do rekordowego wsparcia finansowego
  • 35 miliardów złotych z NFOŚiGW tylko w 2026 roku na transformację energetyczną


Sektor budowlany w UE odpowiada za 40% zużycia energii i 36% emisji CO₂. Dyrektywa wprowadza radykalne rozwiązanie: do 2050 roku cały europejski zasób budynków ma być zeroemisyjny. Dla budynków publicznych terminy są jeszcze bardziej rygorystyczne.


Czym jest dyrektywa EPBD i dlaczego to dotyczy Twojej gminy?


Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1275 z 24 kwietnia 2024 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków – znana jako EPBD (Energy Performance of Buildings Directive) – to najambitniejszy w historii UE akt prawny dotyczący dekarbonizacji sektora budowlanego.

Kluczowe daty:


  • Publikacja w Dzienniku Urzędowym UE: 8 maja 2024
  • Wejście w życie: 28 maja 2024
  • Termin transpozycji do prawa polskiego: 29 maja 2026


Kluczowym elementem dyrektywy jest „mandat solarny" (Artykuł 10), który nakłada obowiązek instalacji systemów energii słonecznej na budynkach – zarówno nowych, jak i istniejących. To właśnie ten przepis bezpośrednio dotyczy polskich gmin.


Które budynki gminne objęte są obowiązkiem


Dyrektywa definiuje budynki publiczne jako obiekty zajmowane, użytkowane lub będące własnością organów publicznych. W praktyce to szeroki katalog:


Objęte obowiązkiem:

  • Urzędy gminy i miasta – siedziby administracji samorządowej
  • Szkoły i przedszkola – wszystkie placówki oświatowe
  • Biblioteki publiczne i domy kultury – instytucje kultury
  • Ośrodki zdrowia i przychodnie – obiekty służby zdrowia
  • Obiekty sportowe – hale, baseny, stadiony
  • Ośrodki pomocy społecznej – MOPS, GOPS, DPS
  • Straże pożarne – remizy OSP


Kluczowe progi powierzchni: 250 m², 750 m² i 2000 m² determinują kolejność, w jakiej budynki muszą zostać wyposażone w instalacje słoneczne.


Wyjątki od obowiązku


Dyrektywa przewiduje zwolnienia dla określonych kategorii budynków:


Zwolnione z obowiązku:

  • Budynki zabytkowe – oficjalnie chronione, jeśli spełnienie wymogów zmieniłoby niedopuszczalnie ich charakter
  • Budynki sakralne – miejsca kultu i działalności religijnej
  • Budynki tymczasowe – użytkowane przez okres do 2 lat
  • Budynki wolnostojące <50 m²
  • Obiekty obronne – instalacje wojskowe
  • Budynki o niskim zapotrzebiowaniu energetycznym – niektóre obiekty przemysłowe i rolnicze


Ważne: Zwolnienie budynku zabytkowego wymaga indywidualnej decyzji konserwatora zabytków i udokumentowania, że instalacja PV byłaby niemożliwa bez naruszenia wartości historycznych.


MEPS i nowe klasy energetyczne – co musisz wiedzieć


Dyrektywa EPBD wprowadza MEPS (Minimum Energy Performance Standards) – minimalne standardy charakterystyki energetycznej, które wymuszają renowację najgorzej funkcjonujących energetycznie budynków.


Stan implementacji dyrektywy EPBD w Polsce – styczeń 2026


Polska ma czas do 29 maja 2026 roku na pełną transpozycję dyrektywy do prawa krajowego. Stan na styczeń 2026: prace legislacyjne w toku, ale nie zakończone.


Aktualne działania legislacyjne


Projekt rozporządzenia WT 2026 (warunki techniczne):


  • Publikacja: czerwiec 2025 roku (Rządowe Centrum Legislacji)
  • Przewiduje obowiązek instalacji OZE dla budynków użyteczności publicznej >250 m²
  • Zaostrzone wymogi efektywności energetycznej
  • Wejście w życie: 20 września 2026 r. (część przepisów od 31 grudnia 2026 r.)


Projekt nowej metodologii świadectw energetycznych:


  • Klasy A+ do G
  • Wejście w życie: 1 stycznia 2026 r.


Krajowy Plan Renowacji Budynków (KPRB):


  • Prowadzony przez Ministerstwo Rozwoju i Technologii
  • Termin przyjęcia przez Radę Ministrów: koniec 2026 roku


Co już obowiązuje?


Od 1 stycznia 2025:


  • Zakaz udzielania dotacji na samodzielne kotły na paliwa kopalne
  • Instalacje PV do 150 kW zwolnione z pozwolenia na budowę i zgłoszenia


To znacząco upraszcza procedury dla gmin.


Programy wsparcia finansowego dla gmin 2026


Transformacja energetyczna wymaga znacznych nakładów, jednak dostępne wsparcie jest bezprecedensowo wysokie. NFOŚiGW planuje 35,33 mld zł na transformację energetyczną w 2026 roku – o 12 mld zł więcej niż w 2025.


Program Stop Smog


Dla gmin realizujących projekty dla mieszkańców:


  • Współfinansowanie do 70% dla gmin do 100 tys. mieszkańców
  • Średni koszt inwestycji: max 53 000 zł na budynek
  • Beneficjent końcowy otrzymuje do 100% bezzwrotnej dotacji
  • Program aktywny do 2029 roku


Program Ciepłe Mieszkanie


Budynki wielorodzinne:


  • Dofinansowanie dla wspólnot mieszkaniowych do 375 000 zł (60%)
  • Możliwość łączenia termomodernizacji z instalacją PV
  • Nabór dla beneficjentów do 31 grudnia 2026

Krajowy Plan Odbudowy (KPO)


Inwestycja B1.1.4 – Efektywność energetyczna obiektów lokalnej aktywności społecznej:


  • Budżet: ponad 300 mln zł
  • Beneficjenci: JST, biblioteki, domy kultury
  • Dofinansowanie: do 100% kosztów kwalifikowalnych
  • Maksymalna kwota: 5 000 000 zł na projekt
  • Wymagany audyt energetyczny


Fundusze Europejskie FEnIKS 2021-2027


Program FEnIKS oferuje ponad 24 mld EUR na inwestycje klimatyczne.

Działanie FENX.01.01:


  • Efektywność energetyczna budynków użyteczności publicznej
  • Możliwość instalacji OZE
  • Beneficjenci: JST, jednostki budżetowe, szkoły wyższe, szpitale


Program Energia dla Wsi


Dedykowany gminom wiejskim i miejsko-wiejskim:


  • Budżet 2025: 1 mld zł
  • Dotacje do 65% + pożyczka do 100% kosztów
  • Instalacje PV i wiatrowe 50 kW – 1 MW
  • Możliwość finansowania magazynów energii


Jak przygotować gminę do realizacji obowiązku – 5 kroków


Krok 1: Inwentaryzacja budynków


Sporządź wykaz wszystkich obiektów gminnych z określeniem:


  • Powierzchni użytkowej
  • Stanu technicznego dachu
  • Aktualnego zużycia energii


Krok 2: Audyt energetyczny


Profesjonalna ocena potencjału energetycznego budynku.

Koszt: 5 000 – 10 000 zł dla obiektu użyteczności publicznej Wymagany: przy ubieganiu się o większość dotacji


Krok 3: Analiza warunków przyłączenia


Kontakt z operatorem sieci dystrybucyjnej (OSD) w celu sprawdzenia możliwości przyłączenia instalacji PV.


Krok 4: Zabezpieczenie finansowania


Aplikowanie o środki z dostępnych programów wsparcia. Skontaktuj się z ekspertami Soltech Energy, którzy pomogą wybrać optymalne źródło finansowania dla Twojej gminy.


Krok 5: Przetarg i realizacja


Przeprowadzenie postępowania przetargowego zgodnie z PZP.


Zamówienia publiczne na instalacje PV – na co zwrócić uwagę?


Według orzecznictwa NSA instalacja fotowoltaiczna klasyfikowana jest jako dostawa (kod CPV: 09332000-5), nie robota budowlana.

W przetargach zwróć uwagę na:


  • Gwarancję producenta paneli: minimum 25 lat
  • Gwarancję wydajności: minimum 80% po 25 latach
  • Doświadczenie wykonawcy w realizacji projektów dla sektora publicznego
  • Ubezpieczenie OC wykonawcy


Problem: W analizowanym okresie aż 18 z 54 przetargów na PV zostało unieważnionych, głównie z powodu cen wyższych od budżetu zamawiającego.


Rozwiązanie: Prawidłowe oszacowanie wartości zamówienia i konsultacje z doświadczonymi wykonawcami przed ogłoszeniem przetargu.


Przykłady gmin, które już wdrożyły fotowoltaikę

Gmina Jabłonna (woj. mazowieckie) – modelowa szkoła energooszczędna


Parametry projektu:


  • Budynek: 5000 m² z 28 salami lekcyjnymi
  • Instalacja PV: 8 kW na trackerze słonecznym (12-13 MWh rocznie)
  • Pompy ciepła: 3 jednostki o łącznej mocy 240 kW (60 odwiertów)


Efekty:


  • 7-krotnie niższe zużycie energii niż w tradycyjnych budynkach
  • Całkowity koszt: 20 mln zł (budżet gminy + WFOŚiGW)


Gmina Białe Błota (woj. kujawsko-pomorskie) – gminna farma PV


Parametry projektu:


  • Wartość inwestycji: 2,5 mln zł
  • Dofinansowanie: 2 mln zł z Rządowego Funduszu Polski Ład
  • Energia zasila stację uzdatniania wody


Gmina Żerków (woj. wielkopolskie) – pierwsza gminna spółdzielnia energetyczna


Model działania:


  • Farma fotowoltaiczna PV Żółków jako główne źródło energii
  • Oszczędności: 30-50% na rachunkach za prąd
  • Opust prosumencki: 0,6 (1 kWh oddana = 0,6 kWh odebrana)


Konsekwencje niewdrożenia wymogów EPBD


Kluczowa informacja: Dyrektywa EPBD nie zawiera bezpośrednich sankcji finansowych dla właścicieli budynków niespełniających wymogów. Ministerstwo Rozwoju i Technologii potwierdziło, że polskie przepisy implementujące dyrektywę nie będą przewidywać kar dla inwestorów.

Polska przyjęła podejście oparte na systemie zachęt zamiast sankcji. Środki na wsparcie renowacji mają pochodzić ze sprzedaży uprawnień ETS2 i Społecznego Funduszu Klimatycznego – szacowane na 150 mld zł w latach 2026-2032.


Jednak pamiętaj o ryzykach pośrednich:


  • Utrata dostępu do dotacji unijnych na inne projekty
  • Budynki o niskiej klasie energetycznej droższe w eksploatacji
  • Rosnąca presja społeczna i wizerunkowa na samorządy
  • W przyszłości możliwe mechanizmy pośredniej presji (np. wyższe koszty ubezpieczeń)


Spółdzielnie energetyczne – alternatywa dla gmin


Model spółdzielni energetycznej może być atrakcyjną opcją dla gmin wiejskich i miejsko-wiejskich.


Korzyści:


  • Oszczędności 30-50% na rachunkach za energię
  • Zerowanie opłat OZE, mocowej i kogeneracyjnej
  • Możliwość realizacji większych instalacji (do 10 MW)
  • Wsparcie z programu Energia dla Wsi


Ważne: Od 2026 roku spółdzielnie będą musiały zapewnić minimum 70% energii z własnych źródeł OZE (obecnie 40%).


Podsumowanie – transformacja energetyczna jako szansa dla gmin


Dyrektywa EPBD 2024 to punkt zwrotny dla polskich samorządów. Choć terminy wydają się odległe, skala wyzwania wymaga natychmiastowego rozpoczęcia przygotowań.


Kluczowe wnioski:


  • Transformacja energetyczna to nie tylko obowiązek prawny, ale przede wszystkim szansa na wieloletnie oszczędności
  • Przy obecnych cenach energii i dostępnym finansowaniu, inwestycje w fotowoltaikę zwracają się w ciągu 5-8 lat
  • Kolejne 20+ lat to realne oszczędności w budżecie gminy
  • Gminy, które rozpoczną działania wcześniej, zyskają przewagę w dostępie do kurczących się środków dotacyjnych


Potrzebujesz wsparcia?


Soltech Energy od 2015 roku wspiera samorządy w transformacji energetycznej. Oferujemy:


  • Audyty energetyczne
  • Pomoc w przygotowaniu dokumentacji przetargowej
  • Doradztwo w pozyskaniu finansowania
  • Realizację instalacji zgodnych z wymogami EPBD
  • Serwis i monitoring


Skontaktuj się z naszymi ekspertami – pomożemy Twojej gminie przejść transformację energetyczną bezpiecznie i skutecznie.

Jaki wybrać przewód do fotowoltaiki?

Autor: Maciej Rolski • 11 września 2026
Przewody w instalacji fotowoltaicznej nie są elementem, na którym warto szukać oszczędności. Odpowiadają za przesył energii z modułów do falownika, pracują na zewnątrz budynku i są narażone zarówno na promieniowanie UV, jak i wysoką oraz niską temperaturę. Zatem jaki wybrać przewód do fotowoltaiki, aby instalacja działała bezpiecznie i z możliwie małymi stratami? Znaczenie ma nie tylko rodzaj kabla, lecz także jego przekrój, długość trasy i sposób prowadzenia. Jaki przewód stosuje się w instalacji fotowoltaicznej? Po stronie DC stosuje się specjalistyczne przewody przeznaczone do instalacji PV, najczęściej typu H1Z2Z2-K, zgodne z normą PN-EN 50618 . Ich konstrukcja została przystosowana do pracy w wymagających warunkach: są odporne na promieniowanie UV, wilgoć, ozon oraz podwyższoną temperaturę. Przewody tego typu mogą pracować zarówno na dachach, jak i w instalacjach naziemnych. Nie należy zastępować ich przypadkowymi przewodami instalacyjnymi. Kabel PV musi być dostosowany do napięcia występującego w obwodzie prądu stałego oraz warunków środowiskowych. Istotna jest również odpowiednia izolacja i odporność mechaniczna , ponieważ przewód może przez wiele lat pozostawać wystawiony na działanie słońca i zmiennych temperatur. Jak dobrać przekrój przewodu PV? Najczęściej w instalacjach fotowoltaicznych spotyka się przewody o przekroju 4 lub 6 mm² . Nie oznacza to jednak, że jeden z nich można zastosować w każdej instalacji. Przekrój dobiera się na podstawie obciążenia prądowego, długości przewodu oraz dopuszczalnego spadku napięcia. Przy krótkich odcinkach i typowych parametrach stringu 4 mm² często będzie wystarczające. Jeśli przewód ma pokonać większą odległość między modułami a falownikiem, korzystniejszym rozwiązaniem może być 6 mm². W większych instalacjach lub przy szczególnie długich trasach stosuje się również większe przekroje. Ostateczny dobór powinien wynikać z obliczeń , a nie wyłącznie z mocy całej instalacji. Warto pamiętać, że wraz ze wzrostem długości przewodu rośnie jego rezystancja, a tym samym straty energii. Zbyt mały przekrój może powodować większy spadek napięcia i niepotrzebne straty podczas pracy instalacji. Na co zwrócić uwagę przy prowadzeniu kabli? Sam odpowiedni przewód to jeszcze nie wszystko. Kable powinny być prowadzone w sposób ograniczający ryzyko uszkodzeń mechanicznych, nadmiernego nagrzewania i kontaktu z ostrymi krawędziami konstrukcji. Należy również unikać pozostawiania luźno zwisających odcinków, które mogą być narażone na działanie wiatru. Znaczenie ma także długość trasy. Im krótsze połączenie między modułami a falownikiem, tym łatwiej ograniczyć straty przesyłowe. Przy projektowaniu instalacji warto więc uwzględnić nie tylko rozmieszczenie paneli, ale również lokalizację falownika. Jeżeli system ma współpracować z akumulatorem, projekt instalacji powinien uwzględniać także wymagania związane z jego podłączeniem. W takim przypadku warto rozważyć magazyn energii w Poznaniu i odpowiednio zaplanować całą infrastrukturę elektryczną. Podsumowanie Dobór przewodu do fotowoltaiki powinien uwzględniać parametry elektryczne instalacji, długość tras kablowych i warunki, w których przewód będzie pracował. W przypadku strony DC właściwym wyborem jest dedykowany kabel PV, np. H1Z2Z2-K, a jego przekrój należy dobrać na podstawie rzeczywistych parametrów instalacji.  Dobrze zaprojektowane okablowanie ogranicza straty i zwiększa bezpieczeństwo systemu. Przy planowaniu własnej instalacji warto skonsultować dobór przewodów z wykonawcą – podobnie jak kwestie związane z fotowoltaiką w Poznaniu czy dofinansowaniem do paneli fotowoltaicznych .

Jak założyć farmę fotowoltaiczną?

Autor: Maciej Rolski • 11 września 2026
Budowa farmy fotowoltaicznej to inwestycja, którą trzeba zaplanować na długo przed montażem pierwszych paneli. Znaczenie ma nie tylko wybór odpowiednich modułów, lecz także lokalizacja działki, możliwość przyłączenia instalacji do sieci, kwestie formalne, projekt techniczny i późniejszy sposób sprzedaży energii. Dlatego odpowiedź na pytanie, jak założyć farmę fotowoltaiczną, wymaga spojrzenia na cały proces – od analizy terenu po uruchomienie elektrowni i jej eksploatację. W tym artykule omawiamy najważniejsze etapy przygotowania takiej inwestycji oraz kwestie, które warto przeanalizować jeszcze przed podjęciem decyzji o rozpoczęciu budowy. Od czego zacząć budowę farmy fotowoltaicznej? Inwestycja w farmę fotowoltaiczną wymaga znacznie więcej niż zakupu paneli i przygotowania terenu. Na rentowność projektu wpływają przede wszystkim lokalizacja, dostępna moc przyłączeniowa, warunki zabudowy, nasłonecznienie oraz sposób sprzedaży wyprodukowanej energii. Dlatego pierwszym etapem powinno być sprawdzenie, czy wybrana nieruchomość rzeczywiście nadaje się pod instalację o planowanej mocy . Jak założyć farmę fotowoltaiczną, aby ograniczyć ryzyko nietrafionej inwestycji? Warto rozpocząć od analizy działki i możliwości przyłączenia jej do sieci. Znaczenie ma nie tylko powierzchnia gruntu, lecz także jego ukształtowanie, orientacja, zacienienie, klasa bonitacyjna oraz obowiązujące zapisy planistyczne. Formalności i projekt farmy Kolejny etap obejmuje kwestie planistyczne, środowiskowe i budowlane. W zależności od lokalizacji oraz parametrów inwestycji, konieczne może być uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, decyzji o warunkach zabudowy lub wykorzystanie zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego . Dla wielkoskalowych instalacji procedura może obejmować również pozwolenie na budowę. Równolegle przygotowuje się projekt techniczny. Należy dobrać moduły, falowniki, konstrukcję wsporczą, zabezpieczenia, transformator oraz infrastrukturę kablową. Warto już na tym etapie rozważyć magazynowanie energii. Magazyn energii w Poznaniu może być elementem większego systemu, który pozwala lepiej zarządzać produkcją i wykorzystaniem energii. Wybór działki i analiza możliwości przyłączenia Jednym z najważniejszych elementów całego przedsięwzięcia jest możliwość wprowadzenia energii do sieci. Inwestor występuje do właściwego operatora o wydanie warunków przyłączenia. Dokument określa techniczne wymagania dotyczące podłączenia elektrowni do sieci i stanowi podstawę do dalszych działań inwestycyjnych. Od 30 kwietnia 2026 r. inwestorzy mogą korzystać także z publicznego rejestru wniosków o przyłączenie . Pozwala on wcześniej ocenić obciążenie konkretnej stacji i sprawdzić, czy w danym miejscu nie złożono już wielu wniosków na moc przekraczającą możliwości sieci. To istotna zmiana, ponieważ wybór działki bez wcześniejszej analizy sieci może zakończyć się odmową wydania warunków przyłączenia . W przypadku dużych instalacji znaczenie może mieć również ekspertyza wpływu planowanej elektrowni na system elektroenergetyczny. Budowa i uruchomienie farmy Po uzyskaniu wymaganych decyzji, zawarciu umowy przyłączeniowej i przygotowaniu dokumentacji można przejść do realizacji inwestycji. Prace obejmują przygotowanie terenu, montaż konstrukcji, instalację modułów, falowników oraz pozostałej infrastruktury elektrycznej . Następnie wykonywane są testy, odbiory i czynności związane z przyłączeniem instalacji. Warto powierzyć realizację doświadczonej firmie, która może koordynować kolejne etapy przedsięwzięcia. Fotowoltaika w Poznaniu to rozwiązanie nie tylko dla właścicieli domów – odpowiednio zaprojektowane instalacje mogą stanowić podstawę większych projektów energetycznych. Czy farma fotowoltaiczna się opłaca? Opłacalność farmy zależy od kosztu zakupu lub dzierżawy gruntu, nakładów na budowę, warunków przyłączenia, uzysków energii, kosztów serwisowania oraz cen sprzedaży prądu. Przed rozpoczęciem inwestycji warto więc przygotować szczegółowy model finansowy uwzględniający cały okres eksploatacji instalacji. Dodatkowo można sprawdzić dostępne programy wsparcia. Dofinansowanie do paneli fotowoltaicznych może obniżyć koszt inwestycji, jednak zasady poszczególnych programów i katalog beneficjentów należy każdorazowo zweryfikować przed rozpoczęciem projektu. Podsumowanie  Farma fotowoltaiczna to inwestycja wieloetapowa, w której technologia jest tylko jednym z elementów. Kluczowe znaczenie mają dobrze wybrana działka, realne możliwości przyłączenia, poprawnie przeprowadzona procedura administracyjna oraz projekt dopasowany do warunków konkretnej lokalizacji. Im dokładniej zostaną przeanalizowane te kwestie przed rozpoczęciem budowy, tym łatwiej ograniczyć ryzyko kosztownych zmian na późniejszych etapach.

Ile kilowatogodzin ma kwp?

Autor: Maciej Rolski • 11 września 2026
Przy wyborze instalacji fotowoltaicznej łatwo natknąć się na oznaczenia kWp i kWh. Choć wyglądają podobnie, opisują zupełnie różne parametry. Jeden określa moc instalacji, drugi ilość wyprodukowanej energii. To ważne rozróżnienie, ponieważ sama informacja, że instalacja ma np. 5 kWp, nie mówi jeszcze, ile prądu faktycznie wytworzy w ciągu roku . W polskich warunkach można jednak przyjąć konkretny zakres wartości, który pozwala szybko oszacować spodziewany uzysk. kWp a kWh – dwie różne jednostki kWp oznacza kilowatopik, czyli moc szczytową instalacji fotowoltaicznej . Jest ona określana dla ustandaryzowanych warunków laboratoryjnych. Przykładowo zestaw paneli o łącznej mocy 5 kWp ma właśnie 5 kWp mocy znamionowej, niezależnie od tego, ile energii dostarczy w konkretnym dniu. kWh, czyli kilowatogodzina, jest natomiast jednostką energii. To właśnie w kWh podawana jest ilość prądu zużytego przez gospodarstwo domowe albo wyprodukowanego przez instalację PV . Dlatego pytanie „ile kilowatogodzin ma kWp” nie ma odpowiedzi w rodzaju „1 kWp = X kWh” bez określenia czasu. Moc i energia nie są bowiem tym samym. Ile kilowatogodzin ma kWp w praktyce? W Polsce przyjmuje się orientacyjnie, że 1 kWp instalacji fotowoltaicznej może wyprodukować około 950–1050 kWh energii elektrycznej rocznie. Soltech dla polskich warunków wskazuje średni uzysk na poziomie 950–1050 kWh/kWp. Przeliczenie jest więc proste: 1 kWp – około 950–1050 kWh rocznie 3 kWp – około 2850–3150 kWh rocznie 5 kWp – około 4750–5250 kWh rocznie 6 kWp – około 5700–6300 kWh rocznie 10 kWp – około 9500–10 500 kWh rocznie Są to wartości orientacyjne, a nie gwarantowany poziom produkcji . W rzeczywistej instalacji wynik może być wyższy lub niższy. Od czego zależy produkcja energii? Na uzysk wpływa przede wszystkim lokalizacja, orientacja i kąt nachylenia modułów oraz występujące zacienienie. Znaczenie ma również temperatura, sprawność falownika, jakość komponentów, zabrudzenie paneli czy ewentualne straty występujące w instalacji. Istotna jest też sezonowość. Latem panele mogą produkować wielokrotnie więcej energii niż zimą, dlatego roczny uzysk jest zdecydowanie lepszym parametrem do oceny instalacji niż produkcja z pojedynczego miesiąca. Dobrze zaprojektowana instalacja powinna być analizowana na podstawie warunków konkretnego budynku, a nie wyłącznie ogólnych przeliczników. Jak przeliczyć moc instalacji na roczny uzysk? Jeżeli znamy moc instalacji, możemy wykonać szybkie obliczenie. Dla przykładu instalacja 5 kWp przy założeniu uzysku 1000 kWh z 1 kWp rocznie powinna wygenerować około 5000 kWh energii w skali roku. Nie oznacza to jednak, że każdego roku wynik będzie identyczny. Warunki pogodowe zmieniają się, podobnie jak rzeczywiste warunki pracy modułów. Dlatego przy projektowaniu instalacji warto posługiwać się symulacją uwzględniającą konkretną lokalizację i dach. Właśnie dlatego przy wyborze rozwiązania warto spojrzeć szerzej niż tylko na liczbę kWp. Własna fotowoltaika w Poznaniu może być dobrana tak, aby jej produkcja odpowiadała rzeczywistemu profilowi zużycia energii w budynku. Jeżeli natomiast część energii ma być wykorzystywana później, rozwiązaniem może być magazyn energii w Poznaniu , który pozwala przechować nadwyżki wyprodukowane w ciągu dnia i wykorzystać je w późniejszych godzinach.  Podsumowanie 1 kWp nie oznacza konkretnej liczby kilowatogodzin. Jest to moc szczytowa instalacji, podczas gdy kWh określa ilość wyprodukowanej energii. W polskich warunkach jako szybki punkt odniesienia można przyjąć około 950–1050 kWh rocznie z 1 kWp. Ostateczny uzysk zależy jednak od parametrów konkretnej instalacji. Przy planowaniu inwestycji warto więc analizować nie tylko moc paneli, lecz także przewidywaną produkcję, autokonsumpcję i sposób zagospodarowania nadwyżek. Warto również sprawdzić dostępne dofinansowanie do paneli fotowoltaicznych , ponieważ może ono wpłynąć na całkowity koszt inwestycji.